• Op weg naar professionele keeperscarrière: Milou deelt haar verhaal

  • De nuchtere Milou begon puur voor de lol met voetballen en kwam in 2016 via vrienden bij WWNA, bij de mini’s. Toen er keeperstrainingen werden georganiseerd om te kijken welke jeugdspelers geschikt zouden zijn als keeper, werd Milou haar keeperstalent al snel ontdekt binnen de jeugd van WWNA, en uiteindelijk ook door PEC Zwolle.

    Topsportprogramma

    “Ik had nooit verwacht dat ik zo hoog op zou komen met voetballen, omdat ik het echt deed voor de lol. Maar het was heel bijzonder en leuk om te horen dat ik gescout en daarna geselecteerd werd voor het jeugdprogramma van PEC.” Milou is afgelopen seizoen begonnen met een vooropleiding van PEC Zwolle en gaat komend seizoen het volledige topsportprogramma volgen, dat in samenwerking met het CSE in Zwolle is opgezet.

    Dat betekent dat Milou de mogelijkheid krijgt haar keeperstalent en passie voor voetbal te combineren met school. “In de ochtenden is er training en ’s middags ga ik dan naar school. Ik dacht van tevoren dat ik wel tijd voor andere dingen zou overhouden, maar dat blijkt toch niet zo te zijn. Wat niet erg is, want als je iets wil, moet je er tijd voor maken.”

    Niet bang

    Milou is een zelfverzekerde, maar nuchtere keepster. “Je moet niet bang zijn, want als je als keeper bang bent, kun je beter stoppen. Je moet 1 op 1 durven te spelen en het is belangrijk dat je durft te praten in het veld. Ik denk dat ik al die dingen wel heb. En gewoon doen zoals je altijd doet, want daar hebben ze je op geselecteerd.”

    Jongens of meisjes?

    Zolang het kan, blijft Milou bij de jongens spelen. Volgend seizoen gaat ze meedoen in het JO16 team van PEC Zwolle. “Daar ga ik het moeilijk krijgen, maar dat moet ook. Liever moeilijk dan makkelijk.”

    Later, wanneer ze naar de dames zal gaan, ambieert de keepster een plek in het programma van Ajax. “Om uiteindelijk naar de dames te gaan, lijkt me ook leuk. Ik denk dat dames wel iets minder direct en fysiek zijn dan jongens, maar het is en blijft voetbal. Dat is het belangrijkste.

    “Ik mis WWNA wel, vooral de gezelligheid. Maar ik kom nog vaak genoeg langs om te kijken of een balletje te trappen. En dan voel ik me altijd welkom.”