Het jongste en het oudste lid naast elkaar

Home>Nieuws, WWNA 75 jaar>Het jongste en het oudste lid naast elkaar

Het jongste en het oudste lid naast elkaar

Volgend jaar bestaat WWNA 75 jaar! Zonder de leden was dat niet gelukt, want een vereniging kan alleen bestaan met leden. Dankzij alle leden, jong en oud, is de club geworden wat het nu is. Daarom stellen we graag het allerjongste én het oudste lid aan jullie voor!

Eden Beekhuis is bijna direct na zijn geboorte in februari 2021 ingeschreven. Hij is het zoontje van oud-speelster van WWNA, Cynthia Beekhuis. Overigens hebben we Cynthia al eerder aan jullie voorgesteld. Samen met het oudste lid, en tevens lid van verdienste, Bep Schipper, heeft Cynthia mooie herinneringen van vroeger opgehaald, met Eden in haar armen erbij.

Herinneringen ophalen

Toen Bep en Cynthia samen om tafel kwamen, was meteen zichtbaar dat de twee elkaar kennen. De grootouders van Cynthia (en haar zus Sylvia) waren namelijk goed bevriend met Bep en haar man Bertus.

Bep (85 jaar) kennen de meeste leden van WWNA tegenwoordig van de muntenverkoop bij onze evenementen. Maar ze heeft veel meer gedaan voor de club, zoals kantinediensten en de kas tellen. “Kantinediensten draaien lukt mij niet meer, maar de muntenverkoop blijf ik zo lang mogelijk doen,” zegt ze standvastig. “Heel veel mensen hier kennen me en ik ken veel mensen. Het is hier altijd zo gezellig. Ik mocht zelfs eens mee op de platte kar met het 4e dat toen kampioen werd. Jammer dat dat niet meer mag, want ik was zo weer meegegaan!”

Bertus, de man van Bep, is inmiddels ruim 20 jaar geleden overleden, maar Bep kan de herinneringen nog zo vertellen, dat het net is of het gisteren was. “Ik weet nog wel dat we zo’n 40 jaar geleden een keer tijdens een feestje op de club waren en Bertus zijn vingers tussen de deur kreeg. De hele avond heeft hij in het oude clubhuis met zijn hand in de spoelbak gezeten!” zegt ze lachend.

Pa langs de lijn

Ook Cynthia, dochter van Frits Beekhuis, heeft al een hele verzameling herinneringen aan WWNA. Ondanks dat ze bij verschillende andere clubs zoals Heerenveen heeft gespeeld, en overigens ook in Oranje, is ze nog altijd lid van WWNA. “Ik ben hier door mijn familie gekomen, het was altijd supergezellig hier. Ik kwam altijd met mijn vader mee naar de club, en speelde zelf bij de jongens. Er was namelijk wel een damesteam, maar daar was ik toen nog te jong voor. Ik vond het heerlijk om bij de jongens mee te spelen. Mijn vader kwam élke zaterdag kijken. Dan stond hij rustig aan de kant en gaf hij aanwijzingen. Ook kon hij gewoon heel eerlijk zijn over hoe het ging. Hij is in elk geval nooit een schreeuwende ouder langs de lijn geweest.”

Internationaal jeugdtoernooi

Ook (internationale) jeugdtoernooien ziet Cynthia als een mooie herinnering aan haar tijd in de jeugd. “Het leuke hier was vooral dat die kinderen uit het buitenland bij ons allemaal thuis verbleven,” vertelt Cynthia. Bep voegt toe: “Och ja, dat weet ik nog wel, dat ik Deense kinderen in huis had. Die belegden hun boord altijd met vier plakken kaas en ook vier plakken ham per boterham!” lacht ze.

Gezelligheid en familie

Wat is nu het állerleukste aan WWNA? Daar hebben ze beiden een duidelijk antwoord op. Cynthia: “Het was echt een gewoonte geworden om hier te komen, of ik nu wel of niet moest voetballen. De familie die ik hier heb en vooral de gezelligheid door de hele club heen. Dat is het mooiste.” Wanneer Bep instemmend knikt, legt zij uit: “Je hebt haast nooit gedoe hier, als in ruzies of onenigheid. Het is altijd gezellig en bijna iedereen kent elkaar wel, zeker van de oudere garde.”

Met dat Bep dat vertelt, popt er weer een geinige herinnering op: “Ik had eens kantinedienst, waarna ik met nog iemand naar huis fietste. Voor ons zagen we twee lichtjes van andere fietsers. En ineens waren die lichtjes weg. Blijkbaar waren dat twee leden die een biertje te veel op hadden, die in de berm waren gevallen. We zijn ze gaan helpen en hebben met zijn vieren vooral heel hard gelachen. En zoiets als dit gebeurde wel vaker. Want hier bij WWNA gáát me er een bier doorheen! Nog altijd blijft de tap flink stromen.”

Hopelijk zal ook Eden straks mooie herinneringen kunnen oprakelen aan ‘zijn’ WWNA. Eden, die in februari geboren is en in april werd ingeschreven, heeft in elk geval een hechte, prachtige familie en kennissen om zich heen. Bij WWNA zal hij zich dus nooit alleen voelen. Cynthia voegt toe: “Hopelijk vindt hij het straks net zo leuk als ik op de voetbal!”

 

2021-10-16T15:37:14+00:00 zaterdag 16 oktober 2021|Nieuws, WWNA 75 jaar|